برگی از نهج البلاغه
نامه سی ونهم
(نامه به عمرو عاص در سال 39 هجرى پس از نبرد صفّين)
افشاى بردگى عمرو عاص
تو دين خود را پيرو دنياى كسى قرار دادى كه گمراهىاش آشكار است، پردهاش دريده، و افراد بزرگوار در همنشينى با او لكه دار، و در معاشرت با او به سبك مغزى متّهم مىگردند.
تو
در پى او مىروى، و چونان سگى گرسنه به دنبال پس مانده شكار شير هستى، به بخشش او
نظر دوختى كه قسمتهاى اضافى شكارش را به سوى تو افكند،
پس دنيا و آخرت خود را تباه كردى، در حالى كه اگر به حق مىپيوستى به خواستههاى خود مىرسيدى.
اگر خدا مرا بر تو و پسر ابو سفيان مسلّط گرداند، سزاى زشتىهاى شما را خواهم داد،
اما اگر قدرت آن را نيافتم و باقى مانديد آنچه در پيش روى داريد براى شما بدتر است.
با درود.
|
(39) و من كتاب له عليه السلام إلى عمرو بن العاص فَإِنَّكَ قَدْ جَعَلْتَ دِينَكَ تَبَعاً لِدُنْيَا امْرِىءٍ ظَاهِرٍ غَيُّهُ مَهْتُوكٍ سِتْرُهُ يَشِينُ الْكَرِيمَ بِمَجْلِسِهِ وَ يُسَفِّهُ الْحَلِيمَ بِخَلْطَتِهِ فَاتَّبَعْتَ أَثَرَهُ وَ طَلَبْتَ فَضْلَهُ اتِّبَاعَ الْكَلْبِ لِلضِّرْغَامِ يَلُوذُ الَى مَخَالِبِهِ«» وَ يَنْتَظِرُ مَا يُلْقِى إِلَيْهِ مِنْ فَضْلِ فَرِيسَتِهِ فَأَذْهَبْتَ دُنْيَاكَ وَ اخِرَتَكَ وَ لَوْ بِالْحَقِّ أَخَذْتَ أَدْرَكْتَ مَا طَلَبْتَ فَإِنْ يُمَكِّنِ اللَّهُ مِنْكَ وَ مِنِ ابْنِ أَبِي سُفْيَانَ أَجْزِكُمَا بِمَا قَدَّمْتُمَا وَ إِنْ تُعْجِزَا وَ تَبْقَيَا فَمَا أَمَامَكُمَا شَرٌّ لَكُمَا وَ السَّلَامُ |