آیا روزه از منظر دانشمندان غربی هم تایید شده ؟
انواع بیماریها از غذاهای زاید و اضافی كه از معده میگذرد و به تصرف بدن نمیرسد سرچشمه میگیرد. این مواد غذایی اضافه تولید عفونتهایی میكند كه بهترین شرایط را برای نشو و نمای میكروبها و باكتریها فراهم میسازد. بنابراین، اساس درمان همة آنها نیز مصرف كردن و نابود ساختن آن مواد اضافی از طریق گرسنگی و امساك از غذا است. این دو اصل همان است كه در عبارت كوتاه و پرمعنی از یك حدیث مشهور كه از حضرت محمد نقل شده صریحاً آمده است: معده خانه تمام دردهاست و امساك بالاترین داروهاست. ولی در تعلیمات اسلامی برای تأمین این منظور دستور ساده وعملی و راحتی داده شد، و آن روزه یك ماهه در هر سال است، مسلما" اگر كسی این روزة سادة اسلامی را همه ساله به طور مرتب انجام دهد، و هنگام افطار و سحر از افراط و زیادهروی در غذا پرهیز كند، مواد زاید بدن او روی هم متراكم نمیگردد، تا نیازی به روزة طبی 40 روزة این طبیب كه در تمام مدت چهل روز باید غذا را مطلقاً ترك گوید پیدا كند. این روزة اسلامی (به شرط رعایت اعتدال در غذای افطار و سحر) خانه تكانی بسیار مفیدی برای بدن خواهد بود و بدن برای نیاز فراوان به مواد غذایی در روز، ذخیرة خود را تدریجاً مصرف نموده و نشاط تازهای پیدا میكند و همان نتایج كه از طریق روزة طبی با آن همه زحماتش تحصیل میشود، به سادگی فراهم خواهد كرد .
دکتر
الکسیس کارل(برنده جایزه پزشکی نوبل) در کتاب انسان موجود ناشناخته :
با
روزه داری قند خون در كبد میریزد و چربیهائی كه در زیر پوست ذخیره شده اند
و پروتئین های عضلات و غدد و سلولهای كبدی آزاد می شوند و بصرف تغذیه می
رسند .
دكتر ژان فروموزان(Jean Fromosan)
:
ذخایر كلیكوژن كبدی و پروتئین خون و ذخیره چربی كه در مرد
-- درصد و در زن بیست درصد است برای یك ماه بدن كافی است.
ولادیمیرنیكی
تین استاد بیوشیمی با سالها آزمایش و تجربه و تحقیق بر روی موشهای
صحرائی باثبات رساند بوسیله گرسنه نگهداشتن موشها با متد مخصوص میتوان عمر
متوسط 5/2 ساله آنها را به چهار سال و نیم رساند، پرفسور نامبرده معتقد است
كه اگر غدد فوق كلیوی مدتی گرسنگی بكشند ناچار می شوند هورمونهای اضافی را
كه موجب عدم تعادل شده اند بخورند از این رو:
اگر در طول سال پیش
آمدهای ناگواری اعم از سوء تغذیه یا غیر از آن تعادل ترشحات غددی را بهم
زده باشند روزه می تواند تعادل مجددی بین آنها برای مدتها برقرار سازد.
دكتر «اتوبوخنگر» در سخنرانی خویش به سال 1965
(پنجم دسامبر)در یك كنگره پزشكی كه در بغداد و به میزبانی انجمن پزشكی عراق
برگزار گردیده ، به بیان اهمیت روزه پرداخته است. وی در این سخنرانی نتیجه
مثبت چهل و پنج سال روزه درمانی مریضان خود كه بالغ بر پنجاه هزار نفر
بوده اند را ارائه نموده است و آنچه كه در این سخنرانی قابل توجه است ،
اینكه معمولاً روزه درمانی وی چهارهفته طول می كشیده است .
یعنی تطابق و
تساوی زمانی آن با یك ماه روزه داری . آنچه مهم و قابل توجه است این همان
زمانی است كه در قرآن برای روزه داری از آن یاد شده است .
یعنی یك ماه
تمام روزه داری برای تكامل روح و صحت جسم
وی می گوید : «بهترین درمان
بیولوژیكی این است كه به وسیله دفع مواد مضر و تجویز علاج طبیعی ، نیروهای
درمان كننده یك ارگانیسم یا یك موجود زنده را طوری آزاد كنیم كه وقتی بسیج
شدند ، بیماری های مزمن و حاد را شكست بدهند . ما در روش درمان سعی می كنیم
سلامت پایدار و كامل را در همان زمانیكه طبیعت برای این گونه نوسازی لازم
دارد بازگردانیم . درمان بیولوژیكی و مخصوصاً روزه ، به بهترین وجه این
خواسته را برآورده می سازد.»
تفاوتی كه دكتر «اتوبوخنگر» بین گرسنگی با
روزه داری بیان می كند : در پایان (زمان) روزه درمانی (روزه داری)
افزایش تنوس (خاصیت انقباض عضلات) میو كارد ، در عكسبرداری از قلب مشهود
است. هنگام ضعف ناشی از گرسنگی، ورم «اودما» ایجاد و تشدید می شود و موجب
پدید آمدن ورم و رسوبات «لیپوفیل دیستروفی» و تراكم چربی در بافت ها می شود
. هنگام روزه گرفتن رسوبات چربی و ورم «ادوما» كاهش می یابد، یا به كلی از
بین می رود و گرفتن رژیم مناسب در پایان(زمان) روزه ، اثر درمانی روزه را
افزایش می دهد .
همچنین پژوهش های وسیع یك كلینیك روزه درمانی نشان
می دهد كه بیماری «پارادنتوز» به هنگام گرسنگی بسیار ، وخیم می شود ولی در
موقع روزه خوب می شود . همچنین آسیب «میوكارد» را می توان در اثر افزایش
جریان خون و منبع اكسیژن ماهیچه قلب تسكین داد . این موضوع را می توان با
گرفتن نوار قلب به نحو آشكار نشان داد .
دكتر «ژان فروموزان» روش معالجه روزه ای را به شستشوی احشاء تعبیر می كند كه روزه دار در آغاز روزه ، دارای زبانی باردار است ، عرق بدنی زیاد دارد ، دهان بو می گیرد ،گاه آب از بینی راه میافتد و این ها علامت شروع شستشوی كامل بدن است . پس از 3 تا 4 روز بو برطرف می شود ، اسید اوریك ادرار كاسته شده و شخص احساس سبكی و خوشی خارق العاده می كند در این حال اعضاء هم استراحتی دارند .
«اكهارت»
فیلسوف معروف آلمانی :
«اگر بپرسند چرا
دعامی كنیم ؟ چرا روزه می گیریم ؟ چرا احسان می كنیم ؟ در پاسخ می گوئیم :
زیرا خداوند در باطن ما تجلی می كند و روان ما در اسیه پروردگار تولدی تازه
می یابد .»