یك آزمون اساسی با چند پرسش اساسی
یك آزمون اساسی با چند پرسش اساسی
اگر عزیزی را گم كرده باشید، چه می كنید؟؟؟؟؟
؟
الف)آسوده و بی خیال می نشینید
تا كم كم فراموشش كنید.
ب) یا برای یافتن او همه تلاش
خود را به كار می برید.
ج) از این و آن سراغش را می
گیرید.
د) شب و روزتان را به جستجوی او می
گذرانید... تا آن كه او را بیابید یا نشانی از او پیدا
كنید. اگر كسی را دوست داشته باشید و بدانید كه او نیز به شما
بسیار علاقه مند است، آنقدر كه از بیماری شمابیمار می شود و از خوشحالی شما خوشحال،
چه می كنید؟؟؟؟؟
؟
الف) تنها به
زبان این دوستی را ابراز می كنید.
ب) یا در عمل، محبت خود را به
او نشان می دهید.
ج) پیوسته در پی جلب رضایت او هستید
.
د) به مناسبت های مختلف برای
او هدیه می برید، لباسی را می پوشید كه او دوست دارد، از عطری استفاده می كنید كه
او می پسندد و .... اگر بدانید، كه برای حل مشكلاتتان می توانید به كسی مراجعه
كنید كه آماده كمك به شما می باشد و برای ارتباط با او گفتن یك سلام كافی است، چه
می كنید؟؟؟؟؟
؟
الف) از كنار این موضوع بی تفاوت گذر می
كنید.
ب) تمام تلاش خود را برای استفاده از این فرصت به كار می برید.
ج) از ارتباط مجدد شرم می
کنید.
د)
مرددید.... اكنون ما كه می گوییم در انتظار امام زمانمان نشسته ایم،
او را به جان دوست داریم، گره مشكلاتمان به دست او باز می شود، چگونه ایم و چه می
كنیم؟؟؟؟؟
؟
الف) هر صبح با سلام بر او
روزمان را شروع كرده و آمدنش را از خدا می خواهیم؟
ب) برای سلامتیش صدقه می دهیم؟
ج) آنگونه كه او پسندد زندگی كرده و
عمرمان را سپری می كنیم؟
د) یا تمام انتظار را در
حزن و اشک ودعاخلاصه می کنیم؟
ای كاش هر كس تنها یك
قدم برمیداشت!
ای كاش هر كس
تنها یك قدم برمیداشت!
ای كاش هر كس تنها یك قدم
برمیداشت!
شاید بگویی یك قدم چه اثری دارد؟ و آنگاه میگویم دوباره ببین و باز بیندیش...
اگر من و تو هر كدام تنها و تنها یك قدم برمیداشتیم، آن یك قدمها دیگر تنها نبودند. هزاران و شاید میلیونها قدم میشدند.
اگر هر كدام ما همت كنیم تا مطلب همان كتاب را به یك دوست بیاموزیم...
اگر هر كدام ما همت كنیم و تنها یكی از اعضای خانواده را بیش از پیش با امام زمان(ع) آشنا كنیم...
اگر هر كدام ما همت كنیم و برای سامان دادن به زندگی یك خانوادة شیعه فقیر تلاش كنیم...
اگر هر كدام ما همت كنیم و تنها برای آشنایی یك كودك 4 تا 10 ساله با یوسف زهرا(س) بنویسیم...
اگر هر كدام ما همت كنیم و از یكی از هواهای نفسانی خود به احترام مولا دست بشوییم...
اگر هر كدام ما همت كنیم و هر هفته یا هر ماه دو ركعت نماز توسل به ولی عصر(ع) بخوانیم و از فتن آخرالزمان به آن عزیز پناه ببریم...
اگر هر كدام ما برای برپایی یك مجلس جشن یا عزای آل الله در طول سال وقت و نیرو صرف كنیم...
و اگر هر كدام از ما یك قدم برداریم... خیلی چیزها عوض خواهد شد.
دیگر ما همان جوان قبل نخواهیم بود...
آن زمان دیگر ارتباط با مولایمان به شكل دیگری خواهد بود...
و بیش از پیش برای او خواهیم بود...
پس بیا و همت كن... بیا تا با هم،هر كدام یك قدم برای او و به سوی او برداریم... آنگاه خواهیم دید كه دیگر قدمهامان در ظل عنایت و لطف او ادامه خواهد یافت.
او مهربانترین مولاست... او كریمترین مولاست...
قدم اول را باید ما برداریم؛ گرچه یقین داریم كه آن قدمها جز به نظر او نخواهد بود.