مولاي من
کاش علی را آن گونه که بود می دانستیم
(نه تنهایی که پناه به چاه می آورد)
کاش قرآن را به دل می گرفتیم نه به سر
کاش غذای یتیمان را نمی بریدیم.(وصلش پیشکش)
کاش نام علی را کار نمی دانستیم و لباسش را ابزار نمی کردیم
کاش تمام علی را می دیدیم نه تنها امر به معروف و نهی از منکرش را
(که اگر آن را هم درست می دیدیم امر به منکر نمی کردیم و نهی از معروف)
کاش یک بار هم علی را عاشق زهرا می نامیدیم به جای شوالیه ای قدرتمند
کاش شب قدر را هر شب می کردیم و کاش...
مولاي من
شب قدر هم آمد
شب قدر داني
شب خدا و بنده
نازنينا...
اي همه ي ايمان من
كاش من هم بر رهت شيعه باشم
تا چون تو قدر بدانم اين شب را
يا علي
اي همه ي ايمان من
جرم ناخواسته بر من ببخش
مرا شيعه بودن بياموز مولا
مولاي من
اي همه ي ايمان من
اذن تو آيا در گوشم نجوا مي شود مولا ؟
...
مولاي من ...
مولاي من ...
مولاي من ...
عليِ فاطمه
اي همه ي ايمان من
...
...
...
...